Այս սանդուղքի ծերին ծվարել է ձմեռն, Ու թառել է անմեղ հազարամյա մի լույս, Որ թևածել՝ անցել հազար օվկիան ու լեռ, Սանդուղքին այդ ամուր բույն է հյուսել ու հույս։
Բայց սանդուղքի ոլոր, պարուրաձև գոտուն, Միացել են մոնղոլ, արաբ, թաթար ու ռուս, Միացել են դարձել մի ընտանիք, մի տուն Ու խամրում է հիմա իմ սանդուղքը անհյուս։
Կամա Ակամա ճապոներենից թարգմանեց՝ ես
15.09.2015