Ես ու իմ ախպեր Սաշիկը լալոշ, Իմ հագին բոթաս, իրենը՝ կալոշ, Քիթը քաշելով ճամփեզրի փոշին, Առավոտ ծեգին գնացինք մոշի։
Սակայն չարամիտ թփերում մոշի Սաշս կորցրեց թայը կալոշի։ Ու էդ օրվանից կորցրած թայը Փնտրում է խեղճը ուրիշի փայում։
Սերժիկ Ազատովիչ Պուշկին Սաշիկիս
10.10.2015