Ա՜խ, իմ սիրտը լիքը դարդ, ցավ, Օր ու արև չտեսա։ Վա՛խ, ես՝ Սամվել Կարապեծյանն, Աշխարհից բան չիմացա:
Երանոսյանն ուտի-խմի Սերժիկի ճոխ սեղանից. Ես աշխարհի խորթ տըղեն եմ, Ինձ փայ չկա աշխարհից։
Սարի թաղում հոգիս դուրս գա, Քարից-հողից հաց քամեմ. Թուք ու մուրը իմ վրա գա, Գասպարյանը վայելի։
Խեղճ Աշոտը դառը դատի,- Դատարկ նըստի... է՜յ աշխարհ, Էլ ինչո՞ւ ես քարը թողի Սարի թաղում, քար-աշխա՛րհ:
Ա՜խ, իմ սիրտը լիքը դարդ, ցավ, Օր ու արև չտեսա։ Խորենացին փառքով անցա, Սարի թաղ՝ չդիմացա։
Սամուկա Կարապետյան ԱԻՆ-ի ճամփեքին
08.08.2016