Ձոն ամառանոցի հարևանուհուն

Դու, որ ցածում միշտ պահեցիր քո իրական դեմքը, Ծածուկ եղար՝ չտրորեմ հոլիկիդ նեղ շեմքը, Դու, որ կզաց քաղհանեցիր բոստանն ու ջերմոցը, Հետույքից էս ճանաչելի, այդ է ամբողջ բոցը։

Վարազ Գնթունիք Ձոն ամառանոցի հարևանուհուն

19.10.2017