Սերս

Սերը իմ՝ մրգերի լավաշ, Փռել եմ սարերի հովին, Սերը իմ տաշեղ է թալաշ, Լողում է ալիքին ծովի։

Մեկ թթու, մեկ քացր մեղր, Մեկ սուզվում, մեկ ելնում երկինք, Մեկ սեր չէ, այլ սիրո ծաղր, Մեկ կրակ, բոցեղեն մի կիրք։

Իսահակյան Գալուստ Սերս 03.12.2017