Եվ մարդը երբ աշխարհ եկավ, Աշխարհը սառն էր ու խորթ, Մենակ էր մարդը, տկար, Տրփանքի ու սիրո կարոտ։
Հետո երբ տխրեց անմեկին, Որ չկար իր գրկում կաքավ, Աստված նվիրեց նրան կին, Ու մարդը բորդյուրին հագավ։
Ֆիրդուսիկ Աջ ղեկ
15.01.2018
Եվ մարդը երբ աշխարհ եկավ, Աշխարհը սառն էր ու խորթ, Մենակ էր մարդը, տկար, Տրփանքի ու սիրո կարոտ։
Հետո երբ տխրեց անմեկին, Որ չկար իր գրկում կաքավ, Աստված նվիրեց նրան կին, Ու մարդը բորդյուրին հագավ։
Ֆիրդուսիկ Աջ ղեկ
15.01.2018