Քաղաքը քնել է կանուխ, Փողոցը թողել ոհմակին, Կաղկանձ ու ոռնոց է ամուլ Մայթերին, մուտքերին, բակին։
Գորտերի հյուսած շարական, Ծանծաղից խնկի է բուրում, Ամեն մի շենքը մի տապան, Գետերը դագաղ են բերում։
Գետերը դագաղ են բերում, Գետերը դանդաղ են հոսում, Ոհմակը ճահիճ է մերում, Գորտերը՝ շարական հյուսում։
Քաղաքը քնել է տաքուկ, Գոցել դուռ ու լուսամուտ, Գուցե թե նա զարթներ թաքուն, Թե չազդվեր հյուսիսի քամուց։
Չլիներ քամին անիծված, Քաղաքը չէր քնի կանուխ, Աշխարհը չէր լինի հյուծված, Փողոցը կլիներ բանուկ։
29.11.2014