Մնաս բարով։ Մինչ նոր հանդիպում շիրմում։ Մոտենում է ժամանակը, պահը։ Դե, ի՞նչ։ Կրեցինք պարտություն՝ Մրցամարտում վրա կգա մահը։ Գերազանց է։ էլ Ճաղատ չենք դառնա կանանցից, հարբելուց անխնա։
․․․ Իսկ Կոլիզեյից վեր երկինքը նույնքան կապույտ է, լազուր որքան մեր հայրենիքը, որ հանուն իմաստի անթերի, ու հանուն Հռոմի գանձերի, լքեցի ես իզուր։
Ինչևէ, մենք չենք ափսոսում։ Միթե՞ սա զղջում է, ցասում։ Պարզապես ճակատագիր է՝ մեզ կյանքում սա էր սպասում։
Մեր ժամանակը շատ մոտ է։ Կմեռնենք ասպարեզում։ Ժողովուրդն արդեն նստոտել է՝
Մարդիկ հանդես են ուզում։
Ի․ Բրոդսկի Գլադիատորները 24․05․2015
Простимся. До встреч в могиле. Близится наше время. Ну, что ж?
Мы не победили. Мы умрем на арене. Тем лучше. Не облысеем от женщин, от перепоя.
...А небо над Колизеем такое же голубое, как над родиной нашей, которую зря покинул ради истин, а также ради богатства римлян.
Впрочем, нам не обидно. Разве это обида? Просто такая, видно, выпала нам планида...
Близится наше время. Люди уже расселись. Мы умрем на арене.
Людям хочется зрелищ.
25.05.2015